به گزارش خبرگزاری مهر و به نقل از نیواطلس، رقابت برای توسعه رابطهای مغز و ماشین به سرعت در حال پیشرفت است. اگرچه تراشه نورالینک ایلان ماسک تاکنون بیشترین توجهات را در این زمینه به خود جلب کرده است، اما محققان دانشگاه EPFL در سوییس موفق به ابداع تراشهای جدید و بسیار کارآمدتر شدهاند. این تراشه جدید که به نام رابط مینیاتوری مغز-تراشه (MiBMI) شناخته میشود، ابعادی کوچکتر و دقت بالاتری دارد و جهشی بزرگ در بهبود سرعت و کارایی رابطهای مغز و ماشین به شمار میرود.
این تراشه شامل دو قطعه نازک ۸ میلیمتری است که در مقایسه با تراشه نورالینک با ابعاد ۲۳ در ۸ میلیمتر، بسیار کوچکتر و کمحجمتر است. علاوه بر این، MiBMI به میزان انرژی بسیار کمی نیاز دارد، کمتر تهاجمی است و شامل دو سیستم کاملاً یکپارچه برای پردازش دادههای عصبی است. برخلاف نورالینک که برای عملکرد نیازمند کاشت ۶۴ الکترود در مغز است و پردازش دادهها را از طریق اپلیکیشنی در خارج از بدن انجام میدهد، تراشه MiBMI قادر است با دقت بالا و مصرف انرژی کم، فعالیتهای ظریف عصبی را به متون قابل خوانش تبدیل کند.
در حالی که تراشه نورالینک در بدن بیماران کاشته شده است، تراشه MiBMI هنوز در محیط زنده آزمایش نشده است. با این حال، اطلاعات عصبی جمعآوریشده از آزمایشهای قبلی بر روی این تراشه اعمال شده و توانسته با دقت ۹۱ درصد، فعالیتهای عصبی را به متن قابل خوانش تبدیل کند.
تحلیل نوآوری:
ابداع تراشه MiBMI توسط محققان دانشگاه EPFL نشاندهنده پیشرفتهای چشمگیر در حوزه فناوری رابطهای مغز و ماشین است. این تراشه جدید نه تنها از نظر ابعاد کوچکتر و کارآمدتر از تراشه نورالینک است، بلکه با مصرف انرژی بسیار کم و قابلیتهای پیشرفتهتر، امکان بهبود چشمگیر در دقت و سرعت تبدیل فعالیتهای عصبی به اطلاعات قابل استفاده را فراهم میکند. این نوآوری میتواند راه را برای کاربردهای جدید در حوزههای پزشکی، ارتباطات و حتی تکنولوژیهای تعاملی هموار کند.
برخلاف رویکرد نورالینک که بر کاشت الکترودهای متعدد در مغز تمرکز دارد، تراشه MiBMI با رویکردی کمتهاجمی و کارآمد، پتانسیل ایجاد تغییرات بنیادین در نحوه تعامل انسانها با تکنولوژی را داراست. اگر این تراشه در محیطهای زنده موفق به عملکرد شود، میتواند به عنوان استاندارد جدیدی در رابطهای مغز و ماشین مطرح شود و فرصتهای جدیدی را برای بهبود کیفیت زندگی و توسعه فناوریهای پیشرفته فراهم کند.
